Texelrunners volbrengen Roparun

Door Mikel Knippenberg
Gepubliceerd: Woensdag 18 Mei 2016, 12:37 uur
3483 x bekeken
De Roparun heeft een onvergetelijke indruk gemaakt op de 24 Texelaars van de Texelrunners. Maandagmiddag rond 14.30 uur finishten ze bij de Erasmusbrug in Rotterdam. Rond 15.30 uur werden ze gehuldigd op de Coolsingel.


“Iedereen heeft wel iemand in de familie of kennissenkring die kanker heeft of heeft gehad”, vertelt Frits van der Gracht, lid van de Texelrunners. Het hoofddoel is geld in te zamelen voor kankerpatiënten en naasten om hun leven van meer kwaliteit te voorzien. Hieronder een persoonlijk verslag van Mikel Knippenberg, chauffeur van team A, dat begint bij de start van de Roparun op zaterdag 14 mei om 21.46 uur.

Het eerste gedeelte van de tocht ging door het nachtelijke Saint-Denis en was even lastig vanwege een lang run-bike-run gedeelte. “Vanwege het feit dat we met vier teams tegelijk startten was het even lastig om de fietsers en de lopers te herkennen omdat ze allemaal bij elkaar bleven lopen. Later werden de verschillen groter op het Franse platteland”, vertelt Pierre Bonnet, loper van Team A. Tijdens het nachtelijke navigeren werd in de busjes gebruikt gemaakt van iPads. Soms moest echter teruggegrepen worden naar het routeboek omdat de accu’s van de iPads overbelast raakten. “Dat is natuurlijk het mooie van dit avontuur, dat niet alles volgens plan gaat en je moet improviseren. Dan ben ik op mijn best”, aldus de altijd vrolijke navigator Johan Bol.

Vanaf de eerste stop in Plailly vervolgden Team A en Team B om en om de tocht door Frankrijk. Team B kreeg flinke stukken run-bike-run voor de kiezen. Dat was voor chauffeur Jan Vonk soms wel even puzzelen. “Om helemaal afhankelijk te zijn van de iPad is linke soep. Gelukkig kon navigator Leen den Braven goed overweg met het routeboek. We hebben als team goed samengewerkt en prima gepresteerd.” Team B liep vaak in het holst van de nacht en kreeg het lastige stuk door Antwerpen waarbij de lopers door een tunnel moesten lopen en het busje pas later in het havengebied weer bij kon voegen. “Dat was een heel lastig stuk in de route. Even raakten we elkaar kwijt in België maar gelukkig kwam alles goed”, vertelt Coen Schoonheden, loper van Team B.

In het Belgische plaatsje Putte, vlakbij de Nederlandse grens, nam team A de estafettetocht weer over en vanaf dat moment werd het steeds drukker onderweg met versierde dorpen en toeschouwers langs de kant van de weg. Met name Bergen op Zoom sprong eruit, maar eigenlijk was een vergelijking tussen dorpen onmogelijk. In Nederland viel het eerste regenbuitje van de route. Maar dat kon de pret niet drukken. “Na het laatste wisselpunt in Dintelmond konden alle lopers en fietsers kiezen of zij gezamenlijk naar de finish wilden lopen. Vanaf hier was het eigenlijk een grote run-bike-run etappe tot de Coolsingel”, vertelt Jan-Nico.

De route door Nederland liep door schilderachtige plaatsjes als: Numansdorp, Klaaswaal, Mijnsheerenland, Middelwijk en de wijk Feijenoord in Rotterdam. De officieuze finish was op de Erasmusbrug. Vanaf dat punt liep de route naar de officiële finish op de Coolsingel. De Texelrunners kwamen maandag 16 mei rond 14.30 uur aan bij de Erasmusbrug. Een uur later werden zij ontvangen door onder andere Nelli Cooman en de organisatie van de Roparun. “Wat een schitterende en warme ontvangst hier aan de Coolsingel. Dit bezorgt mij kippenvel. Een top avontuur”, vertelt de jongste deelneemster van de Texelrunners, masseuse Michelle van Bennekom. Uiteindelijk werd een gemiddelde snelheid van ruim 13 kilometer per uur gehaald.

Na de finish volgde de traditionele groepsfoto, een biertje en voor sommigen een frietje met. Daarna volgde de gezamenlijke busreis terug naar Texel. In de bus terug naar Texel hing een voldane sfeer. “We gingen voor de boot van half acht, bijna geheel volgens plan”, vertelt Hans Westdorp. Op de Dokter Wagemaker van TESO was een warm welkom geregeld. Eerst liepen de Texelrunners gezamenlijk de boot op onder begeleiding van de karakteristieke scheepshoorn toeter. Aan boord waren familie en vrienden aanwezig. Onder het genot van een hapje en een drankje werd iedereen bedankt door teamkapitein Jan-Nico van der Ploeg. “Ik ben ontzettend trots dat ik deel heb kunnen uitmaken van dit team van Texel. In drie dagen hebben we elkaar ontzettend goed leren kennen. Het is een heel hecht team geworden. Top.”