Nieuws, Texelplaza

De kinderen van Westerlaken uit Oude-
schild werden eropuitgestuurd met de geit.

Het dier moest gedekt worden bij Kortenho-
ven, want die had een bok.

“Vollek!” – “Wat moet vollek?”
“Of Kortehoeve de geit wil reeje en of ‘t om
twaalf uur klaar ken.”
“Komt voor mekaar!”
De ouwe Schuijl, visserman te Oosterend,
had sien skuut in Ouweskil in de haave. Hij
ging er altijd lopend heen, en “met een
slóópe op de reg”.

Zijn route liep vanaf ‘Koppes Bossie’ over
‘’t Stiene paadje’, en dan dwars deur ‘t land
naar Ouweskil.
Dat was minstens vijf kwartier lopen, maar
Schuijl deed het in een uur, had ie gezegd.
Ze lachten hem uit: dat bestaat niet.
“Nou ja”, zei Schuijl, die zijn overdrijving
niet helemaal wilde toegeven, “maar ‘t was
dan wel in ‘t langst van de daage!”

Gerrit Koorn was weer thuis na een operatie
aan z’n maag. Hoe het was gegaan?
“Die dokter seit, nou Koore, zo metien
wordt uw maag bekeeke en er moet wat rip-
pereerd worre.”
“Nou, seg ik, gien gepraat, snee maar op!
Eerst nag verdoove of narcose? Gien spra-
ke van, snee maar op!”

“En tijdens de operasie honge ze me maag
op ‘t hekkie en ik most derbee op de kotte
posse.”

“Toe me maag wat had hange dróóge, kon
ie d’r weer in.”
“De zaak wier dichtnaaid en ik kon lóópend
naar me kamer.”
“Aaredaags komt de dokter langs en die
fraagt: Nou Koore, hoe is ’t? Ik seg: ’t ken
niet beter dokter, ’t is best gaan. En nag
pien had, Koore? Niet noemenswaard
dokter!”